Εθνοπαγανισμός,Ορθοδοξία,Αριστερά

Πρώτη δημοσίευση:LLS

Δημοσιεύθηκε μια ενδιαφέρουσα ανάλυση του Γ.Καραμπελιά (εδώ) , η οποία αναφέρεται στο φαινόμενο της Χρυσής Αυγής. Η ανάλυση γίνεται από την οπτική της Πατριωτικής Αριστεράς και επισημαίνει πολύ συνοπτικά :

• Η Ελλάδα δεν ανήκει στο πυρήνα των καπιταλιστικών χωρών αλλά έχει ανοικτά ζητήματα εδαφικής ασφάλειας. Επομένως η αριστερά δεν μπορεί να αντιμετωπίζει τα ζητήματα εθνικής υπόστασης με το ίδιο τρόπο που αυτά αναδύονται στην Κεντρική Ευρώπη.
• Εξ αιτίας αυτών των λανθασμένων κατευθύνσεων , η ελληνική αριστερή διανόηση γοητευμένη από την δυτικοευρωπαϊκή αμεριμνησία, και εγκλωβισμένη στα κρατικά δίκτυα εξυπηρέτησης, υποτίμησε την οξύτητα και ιδιαιτερότητες των εθνικών προβλημάτων και άφησε ένα πεδίο ελεύθερο στις φασίζουσες ιδεολογίες.
• Ιδίως στο επίπεδο της λαϊκής αυτοκατανόησης , η αμεριμνησία είχε δραματικές επιπτώσεις. Μια υβριδική ιδεολογία με στοιχεία αρχαιολατρίας, παγανισμού , ουφολογίας αναδύθηκε και ρίζωσε στη λαϊκή συνείδηση, μέσω ενός υποτιμημένου μηχανισμού τηλεπωλήσεων.Στο πρόσφορο έδαφος αυτής της ιδεολογίας, η φασιστική δεξιά αξιοποίησε την αριστερή αβελτηρία και κατάφερε να ενσωματώσει το αυθεντικό αίτημα μιας εθνικής αξιοπρέπειας σε ένα πολιτικό πλαίσιο ναζιστικής βίας.
•Χαρακτηριστικό αυτής της έρπουσας υβριδικής ιδεολογίας είναι η συγχρονισμένη απαξίωση της Ορθοδοξίας , η οποία βάλλεται ταυτόχρονα , για μια μεγάλη περίοδο τόσο ,από τις κοσμικές δυνάμεις της αριστεράς και του αντικληρικαλισμού, όσο και από το φασίζον ακροδεξιό φάσμα.
Η ανάλυση περιέχει μια εσωτερική συνοχή και δίνει μια λογική εξήγηση. Εν ολίγοις προτείνει μια έννοια "κενού" το οποίο καταλαμβάνει η ΧΑ περίπου ως υδραυλικό φαινόμενο. Δεν θα ήθελα να δω την ανάλυση στο σύνολο της,παρότι έχω σημαντικές αντιρρήσεις. Το κύριο πρόβλημα αυτών των αναλύσεων είναι ότι στηρίζονται στην προβληματική έννοια του " εθνομηδενισμού" .Ωστόσο η επισήμανση του ρόλου που έπαιξε η αμφίπλευρη διαμάχη με την τρέχουσα Ορθοδοξία στην άρθρωση του ακροδεξιού πόλου είναι πολύ ενδιαφέρουσα.Σωστά επισημαίνει ο ΓΚ ότι υπάρχει μια συγχρονισμένη κριτική εναντίον της κρατούσας Ορθοδοξίας η οποία έχει ενδιαφέρουσες προεκτάσεις. Το ζήτημα είναι ότι, ενώ η αριστερά βάλει , ευλόγως , κατά της κρατούσας εκκλησίας , από την οπτική μιας κριτικής της κρατικής υπόστασης της , η φασιστική δεξιά έχει βαθύτερους και ουσιαστικούς λόγους για την επίθεση αυτή. Αυτούς τους άξονες του παγανιστικού φυλετισμού ας δούμε :
Εθνοπαγανισμός και Χριστιανισμός

• Η φασιστική μεταφυσική προσιδιάζει περισσότερο με τις σύγχρονες new age ιδεολογίες που βασίζονται σε μια έννοια διαρκών μετενσαρκώσεων και μεταμορφώσεων χωρίς ένα ρήγμα στον ιστορικό χρόνο. Στο συνεχές αυτού του χρόνου το οποίο χαράσσεται , αλλά δεν ρηγματώνεται, από ιστορικά ‘η άλλοτε από μυστικιστικά γεγονότα. Η έννοια του προαιώνιου αυτόχθονα δεν λειτουργεί μόνο ως ιστορικό ψευδοτεκμήριο ανωτερότητας αλλά κυρίως ως υπόστρωμα ενός ασάλευτου ομοιογενούς χρόνου εντός του οποίου υπάρχει μόνο βιολογική συνέχεια. Οι μεταφυσικές τομές που προϋποθέτουν οι μονοθεϊσμοί με χρονικά σημεία ορόσημα , ενός καταλυτικού πριν - μετά δεν μπορούν να αφομοιωθούν στον εθνοπαγανισμό γιατί αυτός προϋποθέτει ένα συνεχή χρόνο ο οποίος πληρώνεται από αέναες μεταμορφώσεις. (1)
• Υπάρχει μια διαφορά όσον αφορά τη φύση της στράτευσης. Η εθνοπαγανιστική στράτευση λειτουργεί με ένα διαρκές επίδικο τεχνικής απόδειξης. Κατά βάθος εξαρτάται απόλυτα από μια στεγνή επιστημονικοφανή μέθοδο λογικών και πραγματολογικών αποδείξεων οι οποίες υποτίθεται ότι παραμένουν στο περιθώριο εξ' αιτίας πολιτικών επεμβάσεων επί της γνώσης, έστω και διακηρύσσει προφανείς εξωφρενικές θέσεις. Αντιθέτως η θρησκευτική πίστη δομείται ,θεμελιώνεται σε μια μη αποδείξιμη στάση , η οποία αυτοεπιβεβαιώνεται εκ των υστέρων σε ένα εσχατολογικό ορίζοντα.(2)
• Ενώ ο εθνοπαγανισμός παραπέμπει μονίμως στη αρχηγικού φυσιογνωμία ενός ηγέτη με αρχαϊκά δεσποτικά χαρακτηριστικά , η Ορθοδοξία ουσιαστικά προαναγγέλλει το διαχωρισμό των εξουσιών μέσω του δυναμικού σχήματος της τριαδικότητας.(3)

Συγχύσεις στην κριτική προς την Ορθοδοξία
Στην τρέχουσα κριτική για την Ορθοδοξία γίνονται πολλές παρανοήσεις:

Συγχέεται αφ’ ενός μεν η κριτική προς την κρατική έκφραση του εκκλησιαστικού φαινομένου ( σκάνδαλα, πολιτικές προστασίες, οικονομικά εκκλησίας) , αφ' ετέρου με την κριτική για το ατομικό δικαίωμα λατρείας ( πρωτόγονοι τεχνικοί διάλογοι περί αντικειμενικής υπάρξεως θεού) και τελικά αποσιωπάται το ουσιώδες της πολιτικής θεολογίας, δηλαδή της διερεύνησης των βαθύτερων αλληλοσχετίσεων μεταξύ των θεολογικών δογμάτων και των πολιτικών εννοιών. Η κριτική για την αντιδραστική φυσιογνωμία της κρατικής εκκλησίας, η οποία όντως λειτούργησε και συνεχίζει να λειτουργεί ως υποκατάστατο του παλαιοδεξιού ρεύματος ή η ανάδυση ενός ερωτήματος περί υπάρξεως θεού ,υπό το φώς των τεχνολογικών εξελίξεων , δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με τις τρέχουσες αναζητήσεις μιας δραστήριας θεολογίας και μιας ανήσυχης αριστεράς για τις ιστορικές συσχετίσεις πολιτικής και θεολογίας. Δεν είναι καθόλου τυχαία η σωρευμένη γραμματεία που έχει δημιουργηθεί από ριζοσπάστες αριστερούς διανοούμενους που ασχολούνται με την Πολιτική Θεολογία (Benjamin, Badiou, Zizek, Negri, Eagletton ,Agamben,κλπ) (4)
Μεταφυσική εναντίον κρατικής μεταφυσικής

Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν η ΧΑ αρδεύεται από μια μεταφυσική ιδιεολογία ,αλλά γιατί η ορθόδοξη μεταφυσική είναι ανήμπορη να λειτουργήσει ως ανάχωμα .Η μεταφυσική της ΧΑ δεν μπορεί να αποδομηθεί επειδή είναι απλά μεταφυσική. Η φασιστική εθνοουφολογία έχει διαβρώσει λαϊκές συνειδήσεις γιατί στον ανταγωνισμό με άλλες μεταφυσικές, κυριαρχεί ως τέτοια. Γιατί άραγε μια μεταφυσική της γυμνής βίας γίνεται κυρίαρχη σε μια κοινωνία που έχει μια ισχυρή θρησκευτική παράδοση και γραμματεία;

Η πρώτη απάντηση είναι ότι ο δομικός κρατισμός της εκκλησίας, την αποξενώνει από τα δρώμενα στις συνειδήσεις. Στο σημείο αυτό οι κλασσικές αντικληρικαληστικές κριτικές έχουν αξία.Η κρατικιστική δομή της κρατούσας Ορθοδοξίας και η λυμφατική έως ανύπαρκτη Πολιτική Θεολογία της, παρά την τεράστια παράδοση , ακύρωσε ουσιαστικά την όποια δυνητική της παρουσία ως παράγοντα αναχαίτισης των φασίζουσων ιδεών.
Όντας η ορθοδοξία η κρατική θρησκεία, γίνεται αυτομάτως διπλός στόχος, τόσο ως μηχανισμός εξουσίας όσο και ως μεταφυσική. Ο εθνοπαγανισμός έχει ένα πλεονέκτημα καθώς μπορεί να παρουσιάζεται ως αντισυστημικός , απέναντι στην θεσμική ορθοδοξία. Εδώ αξίζει να σημειωθεί , ότι ακριβώς ίδια οπτική βλέπουμε στην αντιμετώπιση του Ισλάμ , το οποίο ο εθνοπαγανισμός αντιμετωπίζει κυρίως ως κρατικό μόρφωμα παρά ως μεταφυσική. Το οξύμωρο είναι πως ανάμεσα στους μονοθεϊσμούς ,το Ισλάμ μέσω της αποστροφής του για την συμβολοποίηση και την αντιμετώπιση της φύσης ως οργανική ισορροπημένη θεϊκή κατασκευή είναι εγγύτερο προς μια πολιτική θεολογία παγανισμού.
Επιπροσθέτως ,με την ιστορική απόσυρση της αριστεράς από την κλασσική κομμουνιστική εσχατολογία, και την υποκατάσταση της με ένα νοσταλγικό αναχρονισμό του υπαρκτού ,ο εθνοπαγανισμός παραμένει μόνος στη διατύπωση ενός ψευδοπολιτικού μεσσιανισμού.
Με τον συνήθη απρόσμενο ελιγμό η ιστορία δημιουργεί μια νέα συνάντηση αριστεράς και χριστιανισμού ως αντίπαλοι του ζεύγους φασισμός - new age παγανισμός. Η αριστερή Εσχατολογία αναγκαστικά προσεγγίζει την Χριστιανική Πολιτική Θεολογία και αυτό δημιουργεί σχεδόν μια πλημμυρίδα επεξεργασιών, ενώ ο φασιστικός νεοπαγανισμός φλερτάρει μονίμως με ψευδοινδουστικές δοξασίες των αέναων μεταμορφώσεων. Στην περίπτωση μας η κρατικοποίηση της εκκλησίας , την καθιστά ευάλωτη στις κριτικές αλλά πολύ περισσότερο την καθηλώνει στον ιστορικό χρόνο , εντός του οποίου ο ανταγωνισμός με τον παγανισμό είναι αδύνατος. Εντός του ιστορικού χρόνου η γραμμική συνέχεια, λαών, εθνών φαίνεται φυσιολογική , και η φασίζουσα αφήγηση κερδίζει "από χέρι" .
Μια συμβατική κριτική ορίζει ως ανορθολογισμό τον νεοπαγανισμό, ως εάν στο ανώτερο επίπεδο των ιδεών υπάρχει μια αξιωματική συνεκτική θεωρία εντός της οποίας κρίνονται διάφορα ιδεολογήματα ως " διαψεύσιμα" .Στο επίπεδο των πολιτικών οραμάτων και υποσχέσεων , οι αξιωματικές θεωρίες μοιάζουν με τα μαθηματικά της συνολοθεωρίας όπου τα όρια ανακάλυψης ή επινόησης είναι δυσδιάκριτα , και επομένως τα αξιώματα κατατίθενται εκ των υστέρων για να υποβοηθούν την άρση των παραδόξων. Ο φασιστικός εθνοπαγανισμός είναι ανορθολογικός όσο ακριβώς και η χριστιανική ορθοδοξία και ο ιστορικός κομμουνισμός. Η σύγκρουση και τελικά η όποιας αποτίμηση δεν μπορεί να γίνει με βάση στο επίδικο της "λογικής" , αλλά στο επίδικο της οικουμενικότητας. Μόνο η έννοια της οικουμενικότητας μπορεί να αξιολογήσει όλους τους εσχατολογικούς«ανορθολογισμούς». Και δεν θέλει πολύ ανάλυση για να αποδειχθεί πως η εθνικιστική παγανιστική ουφολογία είναι μερική, αντι-οικουμενική εξ΄ ορισμού.Σταθεροποιείται και αποκτά στοιχειώδη συνοχή ,μόνο με προαπαιτούμενα την αυτοκατανόησης μια ειδικής φυλετικής ή πληθυσμιακής κατηγορίας. Απέναντι σε αυτό τον βάναυσο κατακερματισμό οι ιδέες μιας πολιτικής ή θεολογικής οικουμενικότητας , θα μπορέσουν να επικρατήσουν μόνο αν αναμετρηθούν στο επίπεδο των ιδεών χωρίς την κρατική προστασία. Όταν η πολιτική οικουμενική εσχατολογία ενεπλάκη με το κράτος , τα αποτελέσματα είναι γνωστά, ενώ τα ίδια συμπτώματα παραλυσίας παρουσιάζει η τρέχουσα θεολογική οικουμενικότητα καθώς λιμνάζει στις ροές του προϋπολογισμού.

(1)Πλήρης ανάλυση στο S.Zizek :"The Fragile Absolute or why is the Christian legacy worth fighting for (2000)"
(2) Μια εξαιρετική ανάλυση για την ισοδύναμη φύση της προσωπικής πολιτικής ή θρησκευτικής στράτευσης στο Alain Badiou "Saint Paul. The foundations of Universalism"
(3)Περισσότερα στο G.Agamben : "The Kingdom and the Glory"
(4)Μια πανοραμική ,σχεδόν σε μορφή εγκυκλοπαίδειας,παρουσίαση για τις βαθύτερες σχέσεις Αριστεράς και Θεολογίας και της σχετικής γραμματείας στο έργο του Roland Bοer "Critism of Heaven" και "Critisism of Religion"

Εικόνα:http://www.1st-art-gallery.com/Pal-Merse-Szinyei/Sketch-Of-Paganism-With-The-Figure-Of-Ninon-Szinyei-Merse-1869.html

Μια νέα θρησκεία με διακυρηγμένη πολιτική θεολογία : Κοπισμός

πηγή:επίκαιρα (εδώ η σύνδεση)

Κοπισμός: Η νέα θρησκεία - Αναγνωρίστηκε στη Σουηδία
07/01/2012 - 09:26

Κοπισμός: Η νέα θρησκεία

Έστω και με την τρίτη προσπάθεια, η «Εκκλησία του Κοπιμισμού» (Εκκλησία του Αντιγραφισμού, σε ελεύθερη απόδοση) κατάφερε να αναγνωριστεί... ως επίσημη θρησκεία από την κυβέρνηση της Σουηδίας, μιας χώρας όπου το παράνομο κατέβασμα ταινιών και μουσικής είναι διαδεδομένη συνήθεια.
Για τους κοπιμιστές, η πληροφορία είναι ιερή και το copy-paste είναι ένα είδος θρησκευτικού μυστηρίου. Μάλιστα, το CTRL+C και το CTRL-V, οι συντομεύσεις για αντιγραφή και επικόλληση στον υπολογιστή, είναι τα ιερά σύμβολα της παράξενης θρησκείας.
Η Εκκλησία του Κοπιμισμού δεν προωθεί ευθέως την παράνομη ανταλλαγή αρχείων, η οποία θεωρείται πειρατεία, υποστηρίζει όμως την ελεύθερη διάχυση της γνώσης από χρήστη σε χρήστη: «Η πληροφορία έχει αξία, τόσο καθαυτή όσο και όσον αφορά το περιεχόμενό της, και η αξία αυτή πολλαπλασιάζεται με την αντιγραφή» γράφουν οι κοπιμιστές στο δικτυακό τόπο της Εκκλησίας.
Ο Κοπιμισμός αναγνωρίστηκε επίσημα ως θρησκεία λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα από την αρμόδια σουηδική υπηρεσία Kammarkollegiet.
«Χρειάστηκε να καταθέσουμε αίτηση τρεις φορές» παραδέχεται ο Γκούσταβ Νίπε, πρόεδρος της Εκκλησίας.
Ιδρυτής και πνευματικός ηγέτης της θρησκείας είναι ο 19χρονος φοιτητής Φιλοσοφίας Ίζακ Γκέρσον. Όπως λέει ο ίδιος, η επίσημη αναγνώριση του Κοπιμισμού «μας φέρνει ένα βήμα πιο κοντά στην ημέρα που θα μπορούμε να ζούμε με την πίστη μας χωρίς το φόβο διώξεων».
Η Σουηδία ήταν εξάλλου η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα στην οποία δημιουργήθηκε επίσημο Κόμμα Πειρατών, το οποίο αργότερα κατάφερε να εξασφαλίσει έδρες στο Ευρωκοινοβούλιο.

epikaira.gr

Αμερικανικές εκλογές και Χριστιανικός Φουνταμενταλισμός

 

Πηγή: politicaltheology.com

Christian Reconstructionism and Election 2012

Posted 24 August 2012 by Paul C. McGlasson

Analysts largely agree: Christian Reconstructionism has been growing on the religious right. The older model of the Moral Majority (Christian “influence” in society) has largely given way to the new reconstruction ideas (Christian “dominion” over society). Similarly, the religious right has increasingly identified its interests with the Republican Party, while the GOP has increasingly identified its future with the religious right. It is time to raise two questions: Is there sign of Christian Reconstructionist influence on the upcoming election; and, what should be the response of the ecumenical Christian church? We are not looking for exact wording; we are looking for political echoes of the underlying religious ideas.
Recall, Christian Reconstructionism can be defined by four interconnected ideas:

1. Christians have a complete system of right knowledge about the universe (or “worldview”), which cultivates epistemological dualism, “us” vs. “them.”
2. Christians have the right and the role of legislating morality for all people everywhere.
3. Christianity and western culture are two sides of the same coin.
4. The ultimate calling of Christians is to dominate the earth.

Let us take each point in turn.
1. Republican Vice-Presidential candidate Paul Ryan has recently accused President Obama of introducing a partisan atmosphere into the body politic. Yet surely that is a classic reversal of cause and effect: First you stonewall all legislative progress; then you blame your opponent for the outcome. You cause the problem; yet you shamelessly blame your opponent for the predictable result. The tactic is based on a mindset that no neutral ground is possible between two competing worldviews. How should the church respond?
To be sure, according to the canonical shape of Scripture, there are many issues upon which Christians are ready to take a stand, yes or no. But the very same Scriptures make it crystal clear that on numerous issues the wise course is flexibility, cooperation, compromise, openness, common ground. In my judgment, the Christian church must reject intransigence as the way of the fool. A new politics of wisdom is surely the biblical alternative.
2. It is clear that the GOP Party Platform will have a provision calling for a constitutional amendment against gay marriage. The rationale is based on “traditional values,” “cultural norms,” or the “foundations of society,” and so forth. Again, how is the church to respond?
According to Scripture, the role of the gospel is precisely not to underwrite “traditional values” or “cultural norms.” The gospel of Jesus Christ overturns all traditional and cultural norms, placing every individual and society in face-to-face encounter with the sovereign command of God. In my judgment, the time has come for the Christian church to confess and affirm the full civil rights of homosexuals without restraint. This is not an issue of conservative vs. liberal theology. By the Christian church here I mean the orthodox, confessing, ecumenical church (Roman Catholic, Eastern Orthodox, and Protestant). The issue at stake is simple: does love for God and neighbor demand denying equal rights for all people, or affirming them? The answer is straightforward.
3. A Romney aide reportedly referred to the special “Anglo-Saxon heritage” shared by the United States and Great Britain, a heritage supposedly lost on President Obama. Romney of course went out of his way to deny the attribution; but his denial focused exclusively upon the issue of Obama’s awareness, not on the underlying issue of an “Anglo-Saxon heritage.” It is important here to remember that Christian Reconstructionism too embraces that “Anglo-Saxon heritage” as the basis for a Christian America; and they likewise blame immigration for undercutting the force of that Christian “Anglo-Saxon” consensus. I highly suspect the GOP platform will contain some sort of “get tough on immigration” policy. How is the church to respond?
As Christians, we are reminded by the Scriptures that we are all immigrants in God’s world; and that special care for the outsider and the immigrant is an essential dimension of our faith: “When an alien resides with you in your land, you shall not oppress the alien. The alien who resides with you shall be to you as the citizen among you; you shall love the alien as yourself, for you were aliens in the land of Egypt (Lev. 19: 33-34). How anti-immigration policy ever came to be identified with the Christian gospel is astounding.
4. It is quite clear that Romney will conduct a campaign of “American Exceptionalism;” how should the church respond?
The advent of a truly global Christianity is a miracle of our time. There are now more Asian Christians than American Christians. There are almost as many Christians in Latin America as there are in Europe and America combined. From a Christian perspective, to speak of love for one’s country, of patriotism, is a profound theme of Christian commitment. However to speak of nationalism, especially in the modern global world inhabited by a global church, is a direct contradiction of the gospel. If America is exceptional—and there is no reason it should not be—it must be in affirming the equal share of the goods of the earth among all nations and peoples.
So, in going into the election season and especially on voting day, I try to remember three things. I try to remember that Jesus did not say: “Whatsoever you do for the middle class, you do unto me.” Of course what he really spoke about was his hidden identity with the least in society. Whose policies will make the most difference for people who cannot speak for themselves? Then I try to remember that God sees people differently than we do. We look at external factors that really don’t matter much in the end, while God looks at the heart. Who shows the most character? And third, I say a very familiar prayer of Reinhold Niebuhr, which still has a lot of wisdom: God, grant me the serenity to accept the things I cannot change, courage to change the things I can, and wisdom to know the difference.
——————————
Paul McGlasson is the author of No! A Theological Response to Christian Reconstructionism and is pastor of First Presbyterian Church in Sullivan, Indiana. He received his MDiv from Yale Divinity School, and his PhD from Yale University in Systematic Theology. He is the author of several books, including God the Redeemer, Canon and Proclamation, and Invitation to Dogmatic Theology. Before entering the parish ministry, McGlasson taught theology for several years in college and seminary.